چراغ هاي رابطه تاريكند

چراغ هاي رابطه تاريكند

كسي مرا به آفتاب

معرفي نخواهد كرد

كسي مرا به ميهماني گنجشك ها نخواهد برد

به خدا مي برم از شهر شما

دل شوريده و ديوانه ی خويش

مي برم تا كه در آن نقطه ی دور

شستشويش دهم از رنگ نگاه

شستشويش دهم از لكه ی عشق

زين همه خواهش بيجا و تباه

مي برم تا ز تو دورش سازم

زتو ، ای جلوه ی اميد محال

 مي برم زنده بگورش سازم

تا از اين پس نكند ياد وصال

 ناله مي لرزد ، می رقصد اشك

آه ، بگذار که بگريزم من

 ازتو ، اي چشمه ی جوشان گناه

شايد آن به كه بپرهيزم من ..

بخدا غنچه ی شادي بودم

دست عشق آمد و از شاخم چيد

شعله ی آه شدم ، صد افسوس

كه لبم باز بر آن لب نرسيد

عاقبت بند سفر پايم بست

مي روم ، خنده به لب ، خونين دل

مي روم از دل من دست بدار